تبليغاتX
به سرخی آتش به طعم دود
گاه نوشتی از روز هایی که میگذرند و ما میگذریم و نمی دانیم چرا گذشتیم و گذشت ...
می آیم بی آنکه بخواهم

می روم بی آنکه بدانم

و اکنون هستم  بودنی بین آمدنی و رفتنی

لحظه ها را نظاره می کنم تا راز هستی مدت دارم را بدانم

لحظه هایی که گذشت  لحظه ای که هست و لحظه هایی که خواهند آمد

و در این  نظاره من تنها لحظه ایی دیگر را از دست می دهم .

+ نوشته شده در  سه شنبه 1386/01/28ساعت 1:16  توسط آتمان  | 

بشر در جستجوی پايدار و ابدی برای "چيز ديگری" است که اميدوار است برايش شادی کامل و بی انتها به ارمغان آورد.

برای آن عده افرادی که جستجو کرده و خدا را يافته اند جستجو به پايان رسيده :

ذات جاودانگی آن چيز ديگر است.

پاراماهانسا يوگاندا

و آتمان یعنی جاودانگی و جاوید ماندن ....

+ نوشته شده در  یکشنبه 1386/01/26ساعت 3:41  توسط آتمان  |